Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σκόνη και θρύψαλα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σκόνη και θρύψαλα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Έστω σαν σκιά

Ας ερχόσουν

ας ερχόσουν 
για λίγο 
να σε δω, 
μόνο για λίγο

έστω σαν σκιά 
να γεμίσεις 
τη σκοτεινιά της στιγμής 
να φωτίσεις
της μαύρης μοναξιάς μου 
τα σκαλοπάτια 

Έστω...
Σαν σκιά
Αποτέλεσμα εικόνας για νυχτα

Κάποτε όρκο δώσαμε

 Κάποτε όρκο δώσαμε μην δουν το χωρισμό μας
και αφήσαμε και πέρασε αγάπη μου, των εχθρών μας.

 Ίσως δεν ήτανε γραφτό εγώ να ζω μαζί σου
όμως θα είμαι η ποιο γλυκιά στο κόσμο ανάμνηση σου.

 Ώστε να ζεις όπου και αν πας θα είμαι η σκιά σου
θα προσπαθείς μα θα'ναι αργά να βγω από την καρδιά σου.

 Χωρίς να το καλοσκεφτώ σε έβαλα στην καρδιά μου
μα επλήρωσα την ακριβά την περιέργεια μου.

 Μπορώ να ζήσω νηστικός και άνυδρος να απομείνω
μα δίχως την αγαπή σου στο κόσμο ίντα θα γίνω.

 Φανταστικά τον ουρανό δίχως αστέρι ούτε'να
μα δε φαντάστηκα πότε ζωή χωρίς εσένα.

 Πηγές μακρυά και δε μπορεί η σκέψη να σε φτάσει
μα η θύμηση σου κάθε αργά μέσα στο νου κοιτάζει.

 Λησμόνησε με εαν μπορείς και εγώ θα προσπαθήσω
με της αναμνήσεις της όμορφες όπως μπορώ θα ζήσω.

Λησμόνησε τα τα παλιά ξεχνά τα περασμένα
αφού άλλο δρόμο χάραξε η μοίρα στο καθένα.

 Η κακομοίρα η μανά μου πάντα παράγγελνε μου
της μαυρομάτας το στενό μην το περνάς η-γιε μου.

 Η μανά μου με ανάθρεψε χωρίς να με πληγώσει
όμως εσύ με σκότωσες που σου'χα αγάπη τόση
Στο δρόμο της Σιωπής...
Μονάχη...
Βράδυ...
Πρωί...
Μετρώ Βήματα...
Αχνό το Φως...
Θολή η Σκιά...
Ξεμακραίνω...
Μαζί με τις Αναμνήσεις...





Πολλές φορές μέσα σου 
προσπαθησα να μπω  
για να με κουβαλάς
κάθε στιγμή μαζί σου. 
Να χαμογελάς 
να χαμογελά η δόλια η ψυχή μου. 
Κι αν τύχει να 'ναι 
το δάκρυ σου πικρό,  
το χάδι μου γλυκό
τον πόνο της καρδιάς σου, 
καρδιά μου, 
για να πάρει.
...ξέρεις τι με πειράζει περισσότερο ;
το ότι δεν μπορώ να γράψω
να βάλω τις σκέψεις μου σε μια σειρά,
τόσο αντιφατικά όλα μέσα μου,
καμιά φορά κρύβομαι και πίσω από τις λέξεις
φοβάμαι ;
δεν φοβάμαι;
δεν ξέρω
ίσως και ο καιρός που είναι μουντός,
ποτέ δεν μου άρεσε η μουντάδα του ουρανού,
περιμένω...περιμένω τον ήλιο να προβάλει
να σηκώσω το κεφάλι μου χαμογελώντας στη ζεστασιά του
όπως όταν αντικρίζουν τα μάτια μου τα μάτια σου



Σφάλισα τα μάτια μου  
να μη μπορώ ξανά εσένανε
να δω
μα πέρασες σαν αερικό
από μπροστά μου 

Ωτοασπίδες έβαλα στα αυτιά μου
μην τυχών κι ακούσω
τη γλυκιά ηχώ της γάργαρης φωνής σου
μα μου ψιθύρισες στα ώτα της καρδιά μου 
και αναστατώθηκε η ψυχή μου 

Με ορατές και αόρατες κλωστές
τα δυο μου χέρια
έδεσα σφιχτά 
να μην μπορέσουν 
και σ' αγκαλιάσουν σφιχτά 
μα τα ακροδάχτυλα μου
άρχισαν να ψηλαφίζουν  
χαϊδεύοντας 
το άψυχο χαρτί 
της φωτογραφίας σου  

Σαν τους φυλακισμένους 
σε φυλακές υψίστης ασφαλείας 
με αλυσίδες τα δυο μου πόδια 
δεμένα 
για να μη κάνουν βήμα
ούτε ένα  
και μπορέσουν να 'ρθουν σε σένα 
μα κούνησα τα δάχτυλα και πήρα ελπίδα 

Είπα και της καρδιάς 
πως η λογική
είναι πολύτιμη τη δεδομένη τη στιγμή 
να με κρατήσει μακριά 
απ'της αγάπης του τη ζεστασιά 
μα εκείνη φώναξε δυνατά 
"Αγόρι μου γλυκό
μόνο για σένα πια χτυπώ"



Παζαρεύω με τις μέρες 
τη κάθε στιγμή 
της μαύρη 
μοναξιάς μου
πάνω στο αλώνι 
των λευκών 
σεντονιών 
μιας άχρωμης 
σιωπής 
" Όσο για μένα ,έμεινα πάντα ένας πλανόδιος πωλητής 
αλλοτινών πραγμάτων,
αλλά...
αλλά ποιος σήμερα να αγοράσει ομπρέλες 
από αρχαίους κατακλυσμούς" (Τ.Λ. "επίλογος" )


"Σκοτώνονται"οι άνθρωποι , μαλώνουν με λόγια που θεωρούν "μαχαίρια" μέσα στα κοινωνικά δίκτυα προσπαθώντας να αποδείξουν τους αγώνες τους  λες και έτσι κερδίζεται η ζωή που αφήσανε μέσα από τα χέρια τους να φύγει
Άμα δεν βγεις στο δρόμο ,καρδιά μου , να διεκδικήσεις την Ιθάκη ότι κι αν λες αέρας είναι,σκόνη και θρύψαλα θα γίνουν